.... ریشه هایم زخمی است از طعنه ها و سرزنش ها، زخم دار زخم های
کهنه ی نشترها ست و تنها به مادر زمین می گوید طعم تلخ غصه هایش را
تا میوه های لبخندش هیچگاه
طعم گس یاس ندهند....
نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۵ساعت توسط سیامک سپهریان(09156862915)|
برچسب:
نویسنده: اشکان کریمیپور